Edmund Crosby Quiggin

“ Dubhairt an sagart go mbéidheadh sin ceart i ndiaidh an aifrinn. hen′ik′ ə ʃəvαli:r əNuəs αgəs du:rsə, fαn hïs iN′ʃɔ αgəs jo: tuw də fo̤Nt əN′e:i Nαf′r′iN′. Thainic an chevalier anuas ⁊ dubhairt sé, fan thusa annseo ⁊ gheobh tú do phunta i ndiaidh an aifrinn. Ner′ ə vi: N tαf′r′əN rα:t′ə, χrαiç ə sïgərt ə vɛ:r er′ αr Nə tα:vərN′ə hαχt əN′i:s. Nuair do bhí an t‐aifreann ráidhte, chraith an sagart a mhéar air fhear na táibheirne theacht aníos. du:rt′ ə sïgərt – go: ər də ꬶlu:n′ə. Dubhairt an sagart – gabh air do ghlúine. ”

“ Bhí athas air fhear na táibheirne. χUi ə vïrt′ gə t′αχ ə tïgərt′. Chuaidh an bheirt go teach an tsagairt. fuərsəd ʃk′ɛəl əN′ʃïn′ gə ro N sïgərt ə d′αχ ə fo̤bwil′. Fuair siad scéala annsin go rabh an sagart i dteach an phobail. χUi ə vïrt′ gə t′αχ ə fo̤bwil′. Chuaidh an bheirt go teach an phobail. vi: N sïgərt er′ ə NαLtɔr′ ə gɔl ə l′ɛ:uw αf′r′iN′. Bhí an sagart air an altóir ag dul do léigheadh aifrinn. ”

“ Nuair do ghlac siad a mbricfeasta dubhairt fear ocu, o tharlaidh gur chuir Dia an punta inseorthu, gur chóir dóbhtha gloinne ól. fuərsəd t′r′i: ꬶlïN′ iʃk′ə vαhə αgəs d′eir′i: n blæʃ N′i: b′α:r er′ αgəs d′iərsəd t′r′u:r el′ə. Fhuair siad trí ghloinne uisce bheatha ⁊ d’éirigh an blas ní b’fhearr air ⁊ d’iarr siad triúr eile. dɔiL′ ʃiəd gər hiN′ʃiuw dɔ:fə Nαχ ro N′i:s mo: l′ɛ fα:l′, gə ro Luəχ ə fo̤Nt ɔkuw. D’ól siad gur hinnsigheadh dóbhtha uach rabh níos mó le fagháil, go rabh luach an phunta ocu. d′i:L′ ʃïn′, ərsə f′αr də Nα diL′. Díol sin, arsa fear de na daill. ”