Summary

G. J. Adler,  Key to the Exercises in Adler's Grammar (1858)

“ Tenetne fīlius sartōris cultrōs meōs bonōs an munīmenta digitī mea bona? — Tenet nec cultrōs tuōs bonōs, nec munīmenta digitī tua bona, vērum togās peregrīnī turpēs. Num mihi sunt bonās amīcī tuī taeniae? — Nōn sunt tibi bonae amīcī meī taeniae, vērum bonum vicinī meī pīlentum. Utrum amīcus tuus bella sutōris bācula habet, an venustōs sartōris meī bonī canēs? — amīcus meus pulchrōs sutōris meī bonī librōs habet; nōn autem habet nec bella sutōris bācula nec venustōs sartōris tuī bonī canēs. Utrum vīcīnus tuus vērē loquitur an errat? — Neque vērē loquitur neque errat. Utrum sitit an ēsurit? ”
Source: Wikisource

G. J. Adler,  Key to the Exercises in Adler's Grammar (1858)

“ Utrum egō domōs habeō hāsce an illās? — Neque hāsce neque illās habēs. Quās domōs habeō (Quās domūs mihi sunt) ? — Anglōrum habēs (Tibī sunt illae Anglōrum) . Tenetne aliquis (Num quis tenet) orbiculōs fibulātōriōs aureōs sartōris? — Nemō tenet orbiculōs fibulātōriōs aureōs sartōris; tenet autem aliquis illōs amīcī tuī. ”
Source: Wikisource

G. J. Adler,  Key to the Exercises in Adler's Grammar (1858)

“ Quam sellam habet peregrīnus ? — Suam propriam habet. Quis candēlam meam bonam habet ? — Hīc homō eam habet. Quis speculum illud habet? — Peregrīnus (id habet) . Quid famulus tuus tenet? — Arborem hūjus hortī tenet. Num librum illīus hominis habet ? — Nōn illīus hominis, sed hūjus puerī librum habet. Quem bovem habet hīcce rūsticus? — Vīcīnī tuī bovem habet. Utrum egō epistolam habeō tuam an ejus ? — Tū neque meam neque ejus habēs, vērum amīci tuī. Estne tibi foenum hūjus equī ? — Nōn est mihi ejus foenum, vērum ejus solea ferrea. ”
Source: Wikisource

Get perspective with Kwize: daily news enlightened by great literature