Cour Coculèra dé Poussan (1851)
“ Quand on né faï un long vouyàché. On a souvén bésoun d'amis ; Lous rornards n'an per tout péys, Car élés soûls an l'avantaché, Que tout coùma lous framaçous, Sé fan counouïssé as cournious. Quand la chournâda n'és pas soumbra, Aou sourel sé né travayas, Las bânas dessus vôstré nas Marquou las houras per soun oumbra ; Ê sé voulés cassa d'aoussels, Vou pôdou servi désimbéls. Per diré tout cé qu'on pot dîré Dé las bânas, das cournious, Un an entié , ni mêma dous Poudrién à péna mé suffiré. Chouïnessa, vous caou rétira , Car las pondrias béléou tasta. ”
